Senin Gözlerin Ne Renk?

- Anne, senin gözlerin ne renk?


- Sence ne renk Dilacım?

- Sarı.



Kahkahalar attım. Çok şaşırdım!

O sırada çok sevdiğim bi arkadaşım vardı msn'de. Dedim ki:



- Benim gözlerim ne renk?

- Sarı.




Yıkıldım.

Büyüyünce Anlarsın

Ben küçükken duymaktan nefret ettiğim sözlerden biri " büyüyünce anlarsın "dı. Oysa büyümeyi bekleyecek kadar sabırlı değildim. Hoş hala da değilim ama artık eşek kadar olduğumu söylüyorlar, o da gücüme gidiyor.


Geçen gece hopladı, zıpladı, hopladı, zıpladı, hopladı, zıpladı. Çocuk değil tavşan doğurdum sanki; hopladı, zıpladı, hopladı, zıpladı, hopladı, zıpladı... Bir ara durdu, göğsünü suratıma kapatarak atladı üstüme ve dedi ki:


- Gönlümü dinle bak nasıl atıyo.

- O atan gönlün değil Dilacım, kalbin.

- Hee.. Gönlüm ne demek?

- ...



Anlatamadım.

Hatta Allah da benim cezamı vermesin ki " söz annecim " dedim, " büyüdüğünde anlatıcam."

Bir Pazar Sabahı

Bir pazar sabahı..
Bir gece öncesi hovardalık yapmışım, çok geç uyumuşum ki çook da yorulmuşum.
Telefonum çalıyor. Saat 10.30 suları. Uyanıyorum. Arayan babam, aranan da ben değilim, çok iyi biliyorum. Aradıkları kişi çizgi film izliyor.

Uzun uzun konuşuyorlar. Güzel uykuma yazık ediyorlar.

- Dedeee biliyo musun abim geldiii. İçerde uyuyooo. Abim uyanmış mı diye delikten baktım. Aaa bi de baktım televizyon açık!

Evet, nedense abimizi uyudu mu, uyandı mı, orada mı, burada mı diye anahtar deliğinden takip etme huyumuz var. Allahtan çok önceden uyarmıştım Gökhan'ı. Davetsiz ve maksimum meraklı bir çift göze karşı tedbirliyiz.

Biraz sonra anneannesiyle konuşmaya başlıyor telefonda.

- Anneanne bil bakalım bize kim geldi?
- Aaa kim geldi acaba?
- Sana tüyo veriim mi? Baş harfi Gööö :)
- Aaa yoksa Gökhan mı geldi Dilacım?
- ...
- Dila? Efendim?
- Zzzzt İçerenköy. Ben bişey dememiştim daha ahaha :)

Bir pazar sabahı..
Tek isteğim mis gibi uyumak ve çocuklarımızla enfes bir kahvaltı yapmakken..
Tembellik mi? İşte böyle yapılır diye miskin miskin yatıp yuvarlanmayı umarken ne buldum?


Durun tüyo vereyim; baş harfi göö :)

Kinder Sürpriz

Hafta sonu annemdeyiz.

Bu evin değişik kuralları var. Saat başı gidilmezse sanki hepimiz açlıktan ölürmüşüz gibi bir rutinle markete gidiyorlar. Durmadan, üşenmeden. Her defasında da Dila peşlerine takılıyor. Bunu, canı sıkıldığı için yaptığını düşünürken acı gerçeği dün farkettim. Yaklaşık iki saat içinde, ayrı ayrı olmak üzere dayısı, anneannesi ve teyzesiyle bir şeyler almaya gitti. Ve hepsinde de kinder sürprizle döndü eve. Kinder sürpriz, bana yapılabilecek en kötü sürpriz! En fazla 1,5 günde çöpe atacağımı bildiğim saçma oyuncağa 2 lira vermek kanıma dokunuyor. Çikolatasını da yemiyor üstelik. Elbette cırladım:

- Dila, bu kadar çok kinder almamalısın!
- Ama hoşuma gidiyo.
- Ama Dilacım jelibon almışsın, bisküvi almışsın ve bi dolu kinder almışsın. Bundan sonra herkesle markete gitmek yok. Şimdi anladım neden herkesin arkasından ağladığını.

Beş dakika düşündü. Ambargoyu kaldıracak bir mazeretle yanıtladı beni:

- Niye gittim biliyo musun? Bu işe bi son vermek için ve bu hayatı yeniden kurmak için. Ve bu hayatı da laciverte boyiicam.

Vahiy geldi zaar.

Ama Ben O'nu Ayakkabı Perisi Sanmıştım :)

Evet öyle sanmıştım..

Üstelik bu bile tek başına yeterliydi beni çok mutlu etmek için :)

Ayakkabılar arasında kaybolurken uzun bir elbiseleri olup olmadığını sordum..

Var dediler..

Siyah giymem, renkli olsun dedim..

O da var dediler :)

Bilirsiniz;

İlk baktığınız mağazada istediğiniz özelliklere sahip tek bir elbise olması ve de o elbisenin her şeyiyle size uyması mucizedir.

Denizde yürümek gibidir!

Hep çok hoşuma giden anne kız bir örnek modelini de yakalamış olduk böylece..

Gidip görmek isteyenler için Ayakkabı Perisi'nin butiği Caddebostan Kültür Merkezi'nin olduğu sokağın sonunda..

Ama derseniz ki Caddebostan Kültür Merkezi nerde?

İşte onu bilmiyorum :)

Elbise Calvin Klein..

Ve sanki hediye edilmişçesine de uygun bir fiyata..

Hadi ben sizi tutmayayım artık..

Belki içinizde alışverişe gitmek isteyenleriniz vardır :)