Ben küçükken duymaktan nefret ettiğim sözlerden biri " büyüyünce anlarsın "dı. Oysa büyümeyi bekleyecek kadar sabırlı değildim. Hoş hala da değilim ama artık eşek kadar olduğumu söylüyorlar, o da gücüme gidiyor.
Geçen gece hopladı, zıpladı, hopladı, zıpladı, hopladı, zıpladı. Çocuk değil tavşan doğurdum sanki; hopladı, zıpladı, hopladı, zıpladı, hopladı, zıpladı... Bir ara durdu, göğsünü suratıma kapatarak atladı üstüme ve dedi ki:
- Gönlümü dinle bak nasıl atıyo.
- O atan gönlün değil Dilacım, kalbin.
- Hee.. Gönlüm ne demek?
- ...
Anlatamadım.
Hatta Allah da benim cezamı vermesin ki " söz annecim " dedim, " büyüdüğünde anlatıcam."
0 yorum:
Yorum Gönder