30 Aralık 2009 Çarşamba

Alışveriş Bize Gelsin mi?

Çoğunuz evet dedi biliyorum. Alışverişten nefret eden ben bile dedim çünkü..

Blog dünyasına bir şekilde bulaşmış olan kişiler şu anahtarlığı bilir değil mi?





Bu nihaleye de gülmüşüzdür muhtemelen..



Bu balıkla duş almak istemişizdir..
Hadi çoğaltmayayım; ben istedim :)





Şık detaylara vurulmuşuzdur..




Plaza çocuğuysak masaya sevimli bir şeyler koyup gerçek hayata dokunmuşuzdur..






Sadece kalbimizi değil bazen ayaklarımızı da sevimli bir şeyle ısıtmak istemişizdir.
Kahrolsun regl sancısı :)











Yeniden çocuk olsam ya derken,





Yeni oyuncaklarla da mutlu olmuşuzdur :)






Hadi ben daha fazla anlatmayayım.

Aradığın her şey burada var nasıl olsa..

















22 Aralık 2009 Salı

Adalet

Üniversitede sosyoloji hocamızın söylediği ve benim de aklımda kalmış sözdü aslında; "Adalet aramayın çocuklar. Ama siz adil olun."

Hocama değil, aramaya inandım ve her arayan gibi buldum nihayetinde..





16 Aralık 2009 Çarşamba

Bu da Teyzemiz..


Her şartta müdahale eden de benim malesef :)





Kız Babası

  Ben en çok Sindirella'ya güldüm..

Buradan bakınca çok komik bir baba, evet.

Ama öyle bir baba olmadığın,
ilerde de olmayacağın için seni çok seviyorum Kadir..

:)




11 Aralık 2009 Cuma

Mommo Kız Kardeşim

Tesadüfen açılmış bir televizyon, tesadüfen açılmış bir kanal... Sapsarı bir sonsuzluk, uçsuz bucaksız bir sessizlik, yutamadığım bir acı oldu bu film. Çok küçükken duyduğum ve ölene kadar içimi yakacağına artık kesinlikle inandığım bir olayı da yeniden hatırlattı bana..

Anne ölür yoksulluğun diz boyu olduğu bir evde. Baba bakamaz çocuklara ve evlat isteyen ailelere verir. İki kız kardeşi birbirini tanıyan ve sıklıkla görüşen iki ayrı aile alır. Ancak aileler, çocuklar birbirini unutsun, geçmişlerinden kopsun diye asla bir araya gelmez bir daha. Her iki tarafın da katılması gereken davetlerde araşarak sırayla giderler. Ya da çocukları evde bırakırlar birbirlerini görmesinler diye. Çocuklarsa evde ağlarlar yeni annelerine:

"Noolur anne, beni bi kere köye götür. İçeri girmiicem söz, kapıdan kardeşime bakıcam. Noolur anne.."

O günkü çocuk aklımla günlerce ağladığım bu hikayeyi izledim ben yeniden dün gece. Ayşe'nin saçlarıyla beraber ellerimi de kestiler benim. Toz oldum, toprak oldum o arabanın peşinde nefes nefese..

İçimi de yaktı gecemi de. Hatta bugünüme de talip sıkıntısı..





LinkWithin

Related Posts with Thumbnails